برنامه هفتگي هيئت: حضور پرشور سينه زنان از اول روضه موجب خشنودي فاطمه(س) است.


تشنه اگر سوي فرات آمدم
نامده ام تا كه گلو تر كنم
آمده ام ترك تن و سر كنم

يا جبل الصبر زينب(س)

خون عشقش هست جاری در رگم خانه ام المصائب را سگم
پنجشنبه ۸۹/۴/۱۰ مصادف با ۱۸ رجب ۱۴۳۰
شش قطعه مداحي مراسم شب سوم حضرت زينب(س)
(( کم حجم جهت دانلود سریع ))
با نواي دلنشين ذاكرين اهل بيت
حاج اكبر مالكی كربلايي محمد كيا كربلايي حسام حسيني

براي دانلود بر روي لينك هاي زير كليك كنيد!
زینب ای جلوه آیات خدا - حاج اکبر مالکی
این الطالب بدم المقتول بکربلا - حاج اکبر مالکی
در دل مستان همه مهر حسین بن علی است - حاج اکبر مالکی
زینب اگر جلوه کند - کربلایی محمد کیا
هر کی میخواد هر چی بگه من سگ کوی زینبم - حاج اکبر مالکی
لبهاش تشنه بود ولی رود نیل بود - کربلایی حسام حسینی
یا جبل الصبر زینب(س)

زينبا گرچه بد و گمراه ام ، من سگ كوچه ثار الله ام
كوچه اي را كه شدي صاحب آن ، تو دگر اين سگ بدنام نران

در اين روز در سال هفت هجري در ايام جنگ خيبر علم جنگ به ابوبكر (لعنة الله عليه) داده شد
و او با ديدن دشمن گريخت و گروه خود را به فرار تشويق كرد.
در آن هنگام علم جنگ به دست با كفايت اميرمؤمنان حضرت علي (ع) افتاد.
امير المومنين علي (ع) در جنگ خيبر چنان رزمي كردند كه فاتح خيبر ناميده شدند.
![]()

منبع: وقايع الايام ، جلد يك ، صفحه دويصد و يازده
يا جبل الصبر يازينب(س)
صدها رساله خواندي درحرف عشق ماندي اي بشكند دهانت ، لال گردد زبانت
فتواي سر شكستن با خواهر حسين(ع) است

زينب(س) قامت خميده از غم مولا گريست
ياسپر شد بربلاي كودكان يا از غم معجر گريست
تازيانه بر لب و دندان كه زد شاه پليد
سرشكست و همنوا با مادرش ، زينب(س) گريست
......................................................................
بانوي صبر ز دروازه ساعات عبور كرد
بادي ز ظلم وزيد و شكست غرور كرد
معجر كه شد غنيمت يغماگران پست
سر را شكست و خون سرش را حجاب كرد
ياجبل الصبر زينب(س)
باني شور و عشق ما زينب است مرجع تقليد و ولي زينب است
زينت حيدر ولي مسلمين امام ما هيئتيان زينب است
شهادت مظلومانه و غريبانه ام مصائب اولياء مخدره حضرت زينب(س) در شب يكشنبه
پانزدهم رجب سال شصت و دو هجري واقع شد.

چند نكته جذاب به بهانه شهادت جبل الصبر زينب(س)
در عظمت حضرت زينب(س) همان بس كه به فرموده شيخ صدوق(ره) ، از جانب امام حسين(ع)
نيابت خاصه داشته و اين نيابت تا پايان بيماري امام علي بن حسين(ع) نيز ادامه داشت.
هنگامي كه حضرت زينب(س) چشم به دنيا گشود حضرت رسول(ص) از مصائبي كه وي
شاهد آن خواهد بود گفتند و با علي و فاطمه و حسنين(عليهم السلام) گريستند.
پيامبر قنداقه حضرت را در آغوش گرفت و صورت بر صورت زينب(س) نهاد و بسيار گريست.
حضرت زهرا(س) كه مادرانه همواره در پي ثواب اعمال امت و دوستدارانش بود ؛
از نبي خدا(ص) سوال كرد: چه ثوابي دارد كسي كه بر مصائب دخترم گريه كند.
رسول الله فرمودند: اي پاره تنم و اي نور چشمم، ثواب كسي كه بر او و مصائب او گريه كند
مانند ثواب كسي است كه بر برادرش حسين(ع) گريه كند.
يا جبل الصبر زينب(س)