در جلد چهارم كتاب مناقب ابن شهر آشوب ، طاووس يماني نقل مي كند:

وقتي كه امام حسين(ع) در مكان تاريكي مي نشست ، مردم به واسطه شعاع نور

پيشاني و گلويش راه را مي ديدند ، چرا كه رسول خدا(ص) بسياري از اوقات

پيشاني و گلوي حضرت را مي بوسيد.

يا جبل الصبر زينب(س)